Καταθέσεις – Ιερός Ναός της Παναγίας της Αγρίλου Κοντογεννάδας

Browse By

Καταθέσεις της πενηντάχρονης επιτροπείας των:

Χαράλαμπου Φραγκισκάτου

και της συζύγου της Χρυσώς Φραγκισκάτου

στον Ιερό Ναό της Θεοτόκου της Αγριλίτισσας Κοντογεννάδας ή της Παναγίας της Αγρίλου

 Κοντογεννάδα, Οκτώβριος 2009

Η επιτροπεία μας συνεχίστηκε και στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Αγρίλου Κοντογεννάδας για πολλά χρόνια. Για τον ναό αυτόν της Παναγίας ο μηχανικός μας απαγόρευσε να λειτουργούμε, λόγω που είχε υποστεί ζημιές από το σεισμό του 53 και ήτανε επικίνδυνη, γιατί από την ουρανία έπεφταν κομμάτια σοφάς και μπορούσε κάποιος να χτυπήσει.

Το 1996 ζητήσαμε άδεια από το υπουργείο Πολιτισμού να μας δώσει να φτιάξουμε την εκκλησία. Καμιά απάντηση. Τρεις φορές επήγαμε και φέραμε το Δεσπότη. Είδε την κατάσταση και μας είπε αν έχετε λεφτά να την φτιάξετε.

Το 1997 επήγαμε με τον άλλο επίτροπο τον Παναγή Ρουχωτά και είπαμε στον πρόεδρο του χωριού, Νίκο Λαζαράτο να μας βοηθήσει να επιδιορθώσουμε τον Ναό της Παναγίας. Δέχτηκε, και μας είπε «εγώ μόνο να γράφω, δηλαδή μα στείλω επιστολές και να βρω χρήματα, μπορώ ακόμη να κατεβάσω τη στέγη και να έχω την επιτήρησή στο φτιάξιμό της».

Έτσι αρχίσαμε τη δουλειά. Κατεβάσαμε την κατεστραμμένη στέγη και την φτιάξαμε καινούργια. Αλλάξαμε ξύλα και δοκάρια, τα πάντα, ακόμη τοποθετήσαμε εξ ολοκλήρου νέα κεραμίδια. Συνεχίστηκαν οι εργασίες στην ουρανία, τα παράθυρα έγιναν από αλουμίνιο και τα στασίδια τα φτιάξαμε εκ νέου. Μόνο το τέμπλο και ο γυναικωνίτης παρέμειναν χωρίς επέμβαση. Οι τοίχοι που είχαν  τοιχογραφίες έμειναν όπως ήταν. Εξωτερικά, γύρω γύρω οι τοίχοι του ναού και του καμπαναριού, πελεκηθήκαν για να πέσει ο παλιός σοβάς κι έγιναν όλοι από καινούριο σοβάντισμα. Χρωματίστηκαν και διακοσμήθηκαν κάποιοι εσωτερικοί τοίχοι του ναού, καθώς και η ουρανία.

Το 2001 ήτανε τελειωμένα τα πάντα. Κόψαμε και χαμηλώσαμε το πίσω μέρος του προαυλίου της εκκλησίας, γιατί ήτανε ίσα με την πόρτα και τα νερά έμπαιναν μέσα στο ναό. Το πίσω μέρος το στρώσαμε με πλακάκια. Αγοράσαμε δυο τραπέζια καινούργια, βάλαμε το ρεύμα και τοποθετήσαμε μικροφωνική εγκατάσταση. Αγοράσαμε κηροπήγια και ότι άλλο χρειαζόταν η εκκλησία. Η κουδονοκρουσία έγινε κατόπιν δωρεάν της οικογένειας Ναυσικάς Κονταρά, εις μνήμη του συζύγου της Δημητρίου Κοντάρα.

Στα πενήντα χρόνια επιτροπείας μας φτιάξαμε τα κελιά των δυο εκκλησιών, τα ανάλαβε ο Νίκος ο Λαζαράτος και τα έφτιαξε με χρήματα του Συλλόγου «Οι Ρίζες», λόγω που ήτανε σε άθλια κατάσταση. Φτιάξαμε το υπόστεγο στο κελί της Παναγίας που χρειαζόταν απαραίτητα. Κεραμώσαμε το κελί που έσταζε και του αλλάξαμε κεραμίδια. Φτιάξαμε την ψησταριά του μαγαζιού, η οποία δεν χωρούσε να δουλέψει ο μάγειρας.

Κάνοντας αυτές της καταθέσεις μνήμης τόσο για μένα, τον Χαράλαμπο Διον. Φραγκισκάτο και τη γυναίκα μου Χρυσώ, σας λέω πως σε αυτά τα 50 χρόνια της υπηρεσίας μας στους ναούς του χωριού μας, τα περάσαμε με αγάπη, είχαμε δε πάντα άριστη συνεργασία με τους ιερείς και τους ψαλτάδες αλλά και με τους άλλους επιτρόπους όταν υπήρχαν. Όσοι ιερείς πέρασαν από τους ναούς ως εφημερεύοντες μας έλεγαν «Μπάμπη και Χρυσώ όσο είσαστε καλά και μπορείτε μην αφήσετε τις εκκλησίες γιατί είναι αμαρτία να κλείσουν

Θυμάμαι το περιστατικό με τον παπα- Βλάση Αλισανδράτο, που κοντά να τελειώσει τη γήινη ζωή με κάλεσε στο σπίτι του, πήγα και μου είπε: «Μπάμπη εγώ φεύγω σε παρακαλώ μην αφήσεις την εκκλησία και σου έχω αφήσει δυο εξαιρετικούς παπάδες, τον Παντελή Μπαράκο και τον παπά Παναγή Σφαέλο, αυτή τη συμβουλή σου δίνω…». Του ορκίστηκα ότι θα τηρήσω αυτά που μου άφησε διαθήκη και τα τήρησα μέχρι σήμερα μαζί με τη σύζυγό μου, και ούτε αμοιβή ούτε χρήματα ποτέ πήραμε, αλλά κάναμε επί πλέον ότι μπορούσαμε για τις εκκλησίες του χωριού μας και για το καλό των χωριανών μας. Έτσι πέρα από την όποια φροντίδα στους ναούς, συντήρηση, καθαριότητα, αγορά απαραίτητων υλικών, επισκευές, και άλλα, τόσα χρόνια έρχονταν στα πανηγύρια μας οι ψαλτάδες και ποτέ δεν μου είπανε τι χρήματα θέλουνε, αλλά μόλις τελειώναμε στην εκκλησία και απόλυε η Θεία Λειτουργία, πάντα τους έδινα την αμοιβή τους με δική μου πρωτοβουλία για τον κόπο τους. Έδινα του «αρχηγού» τα χρήματα και μου έλεγε και του χρόνου. Ποτέ ούτε με ψάλτες, ούτε με εργάτες,  πενήντα χρόνια τώρα, δεν μου είπαν το ελάχιστο. Φροντίζαμε μετά τη λειτουργία του πανηγυριού ή και της Κυριακής να τους έχουμε το τραπέζι στρωμένο, να μη λείψει το φαγητό, ο καφές τους, το γλυκό τους, το πιοτό τους και ότι άλλο ήταν δυνατόν για τους φιλοξενούμενους.

Στα πενήντα χρόνια επιτροπείας μας δεν πουλήσαμε τίποτε από την εκκλησία αλλά κάναμε περισσότερα και όλα τα αγροκτήματα μένουν ακέραια και συντηρημένα.

          Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους εκείνους που μας βοήθησαν, και οι οποίοι, δεν είπαν ποτέ, πως καταχραστήκαμε τα λεφτά που έδιναν, και μόνο αυτοί, που δεν έδωσαν ποτέ, ούτε για κερί, είτε δραχμή, ούτε ευρώ στις εκκλησίες, παρά μόνο παίρνανε από τις εκκλησίες, ζήτησαν να μας βγάλουνε κλέφτες, και είναι αυτοί που ζούνε από τις εκκλησίες.